تشخیص بیماری سندرم روده تحریک پذیر

0
275
تشخیص-بیماری-سندرم-روده-تحریک-پذیر
برای تشخیص قطعی سندرم روده تحریک پذیر هیچ نشانه جسمانی و فیزیکی خاصی وجود ندارد!

برای تشخیص قطعی سندرم روده تحریک پذیر با بررسی یک سری از علائم و حذف احتمال ابتلا به دیگر عارضه‌ها پزشک می تواند سندرم روده تحریک پذیر را تشخیص بدهد . مهم ترین این علائم درد شکمی و ناراحتی شکمی به مدت حداقل ۱۲ هفته است ، لزوماً هفته ها نباید پیوسته باشند. همچنین بیمار باید حداقل دو مورد از عوامل ابتلا به سندرم روده تحریک پذیر را داشته باشد .
سندرم روده تحریک‌ پذیر تا حد زیادی بر مبنای بررسی سابقه پزشکی بیمار و معاینه فیزیکی وی تشخیص داده می‌شود ، ولی برای تشخیص دقیق تر نیازمند انجام طیف کاملی از آزمایشات بالینی است .

 

تشخیص-بیماری-سندرم-روده-تحریک-پذیر

 

اقدامات لازم برای تشخیص سندرم روده تحریک پذیر

برای تشخیص سندرم روده تحریک پذیر لازم است عکسبرداری با اشعه ایکس از شکم ، کلونوسکوپی و آزمایش‌های مدفوع انجام شود . در صورت ابتلا به سندرم روده تحریک پذیر فرد به برخی محرک‌ها عکس‌العمل نشان مي‌دهد . این محرک‌ها مي‌توانند شامل گاز یا فشار بر روده‌ها ناشی از مصرف برخی از غذاهای خاص ، داروها و یا استرس و فشارهای روانی باشند .
علائم سندرم روده تحریک‌ پذیر معمولاً پس از صرف غذا تشدید می‌شوند و به صورت متناوب کاهش و افزایش می یابند . در ابتدا علائم اکثر بیماران ناگهان عود می‌کند و تا چند روز ادامه دارد که موجب رنجش بیمار می شوند ؛ اما پس از چندی معمولاً تسکین می‌یابند ، هرچند که کاملاً برطرف نمی‌شوند .
در صورتی که پزشک بصورت قطعی ابتلا به بیماری سندرم روده تحریک پذیر را تشخیص بدهد دوره درمانی را بدون انجام آزمایشات بیشتر شروع می‌کند .

علائم پر خطر و نشانه های هشدار دهنده در سندرم روده تحریک پذیر

در بعضی از بیماران علائم پرخطر ( قرمز ) و نشانه‌های هشداردهنده‌ای مشاهده می شود که پزشک آزمایش‌های بیشتری را برای تشخیص بهتر انجام می دهد ، این علائم شامل موارد زیر هستند :

آغاز بروز علائم پس از سن ۵۰ سالگی
کاهش وزن
خونریزی مقعدی
تب
حالت تهوع یا استفراغ مکرر
درد شکم به ویژه در صورت تسکین کامل نیافتن پس از دفع مدفوع یا بروز درد در شب
اسهال مداوم یا اسهالی که بیمار را از خواب شبانه بیدار کند .
کم‌خونی مرتبط با مقدار پایین آهن

انجام آزمایش های زیر به تشخیص در سندرم روده تحریک پذیر کمک می کند

در این شرایط پزشک دستور انجام چند آزمایش را می دهد :

آزمایش مدفوع :

برای بررسی عفونت یا مشکلات روده در توانایی جذب مواد مغذی از غذا ( سوءجذب )

سیگموئیدوسکوپی :

در این آزمایش پزشک با استفاده از یک پروب نوری قسمت پایینی کولون ( سیگمویید ) را بررسی می کند .

کولونوسکوپی :

در برخی موارد پزشک این تست را انجام می دهد . در این آزمایش با استفاده از دستگاه کولونوسکوپ ( دستگاهی لوله ای شکل است که در روی آن دوربین قرار دارد ) کل طول کولون را مورد بررسی قرار می دهند .

سی تی اسکن :

پزشک با کمک سی تی اسکن از شکم و لگن ( سی تی اسکن به تصاویری گفته می شود که توسط اشعه X از قسمتهای مختلف بدن گرفته می شود ) می تواند دیگر علل احتمالی را رد کند و علت اصلی را تشخیص بدهد .

تست عدم تحمل لاکتوز :

لاکتاز آنزیمی است که برای هضم قند موجود در لبنیات به آن نیاز دارید . چنان چه بدن شما این آنزیم را تولید نکند شما به علائمی مشابه علائم سندرم روده تحریک پذیر دچار خواهید شد مانند درد شکمی ، تولید گاز و نفخ . برای این که پزشک متوجه شود علت علائم شما عدم تحمل لاکتوز است دستور تست را خواهد داد و یا از شما می خواهد شیر و محصولات شیر را به مدت چندین هفته از برنامه ی غذایی خود حذف کنید .

آزمایش خون :

بیماری سلیاک حساسیت به پروتئین گندم است که منجر به ظهور علائمی شبیه به علائم سندرم روده تحریک پذیر می شود . آزمایش خون به تشخیص احتمال این بیماری کمک می کند .

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

7 + eight =