نزدیک به یک سوم جمعیت جهان در کشورهایی با بحران آب زندگی میکنند.

به گفته سازمان ملل متحد، تقریبا یک تا سه نفر در سراسر جهان در یک کشور در معرض بحران آب زندگی می کنند و کمتر از پنج درصد از جهان در کشورهایی زندگی می کند که امروزه آب بیشتری از ۲۰ سال پیش دارد.

لانا مظهره در اردن، که در سال ۱۹۷۳ از کمبود آب مطلق برخوردار بود، رشد کرد، در این سخنرانی:

او سه درس از کشورهای فقیر آب را در مورد چگونگی صرفه جویی در آب و پرداختن به آنچه سریع به یک بحران جهانی تبدیل می شود، توضیح می دهد.

بحران شدید آب در شهر کیپ تاون

در مارس ۲۰۱۷، شهردارکیپ تاون، این شهر را رسما یک فاجعه محلی اعلام کرد، چون کمتر ازچهارماه آب مصرفی برای آن باقی مانده بود. مصرف آب به میزان ۱۰۰ لیتر برای هر نفر در روز جیره‌بندی شد. اما این به چه معناست؟

با صد لیتر آب در روز، میتوانی یک دوش پنج دقیقه ای بگیری، دو بار صورتت را بشویی و احتمالا حدود پنج مرتبه سیفون توالت را بکشی. اما هنوز دندان هایت را مسواک نزده‌ای، رخت‌های چرک را نشسته‌ای، و قطعا گل‌وگیاهانت را آب نداده‌ای. و متاسفانه بعد از آن پنج بارسیفون کشیدن دستت را هم نشسته‌ای.

و حتی یک جرعه آب نیز ننوشیده‌ای. شهردار در توضیح قضیه گفت این به معنای یک رابطه جدید با آب است.
امروز،حدود هفت ماه بعد، میتوانم دو نکته را راجع به خانه ی دومم با شما در میان بگذارم.

اولا: کیپ تاون هنوز آب دارد، البته فعلا. اما از تاریخ سوم سپتامبر به بعد، جیره صد لیتر به ۸۷ لیتر تنزل یافت. و شهردار این وضعیت جدید شهر را به خشکسالی دائمی تعبیر کرد.


دوما: آنچه که در کیپ تاون در حال وقوع است احتمالا در بسیاری از شهرها و کشورهای دیگر جهان نیز رخ خواهد داد. به گفته دفتر غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد به جز کشورهایی که اطلاعاتی ازآن‌ها نداریم، چیزی کمتر از پنج درصد ازجمعیت جهان درکشورهایی زندگی می‌کنند که نسبت به ۲۰ سال پیش آب بیشتری دارند.

و بقیه در کشورهایی زندگی میکنند که امروزه آب کمتری دارند. نزدیک به یک سوم (جمعیت جهان) در کشورهایی زندگی میکنند که با بحران آب مواجه اند.

آموزش صرفه جویی آب از دوران کودکی

آموزش-صرفه-جویی-آب-از-کودکی
آموزش-صرفه-جویی-آب-از-کودکی

من در اردن بزرگ شدم، کشوری کم‌آب که از سال ۱۹۷۳ با کمبود شدید آب مواجه است. و همچنان، در سال ۲۰۱۷، فقط ده کشور در دنیا ذخایر آب کمتری نسبت به اردن دارند. پس میشود گفت که مواجهه با فقدان آب در وجود من ریشه دارد.

وقتی آنقدر بزرگ شدم که بلد بودم اسمم را بنویسم، این را هم یاد گرفتم که باید در مصرف آب صرفه‌جویی کنم. والدینم همیشه به من و خواهر و برادرهایم یادآوری می‌کردند که شیر آب را موقع مسواک زدن ببندیم.

برای بازی،به جای این که بادکنک را پر از آب کنیم، با آرد پرش می‌کردیم. البته، چیزی از مفرح بودنش کم نمی‌شود. چند سال قبل هم، وقتی با دوست هایم به چالش سطل یخ دعوت شدیم، با شن این بازی را انجام دادیم.

ممکن است فکر کنید که خب، این که کاری ندارد شن مثل یخ سرد نیست. ولی به شما قول میدم که شن هر جایی بخواهد میرود، و خیلی طول میکشد تا از شرشان خلاص شوید.

اما چیزی که شاید متوجه آن نشدم چه زمانی که در کودکی با بادکنک‌های پر از آرد بازی می کردم، و چه وقتی که در بزرگسالی شن روی سرم می ریختم، این بود که روش‌هایی که از دید من و دیگر ساکنان کشورهای خشک کاملا طبیعی است، می‌تواند به ما در رسیدگی به آنچه که به سرعت دارد بحرانی جهانی می‌شود، کمک کند.

سه درس از کشورهای کم آب

امروز سه درس را با شما درمیان می‌گذارم، سه درس از کشورهای کم آب و این که چطور علی‌رغم بحران آب جان به در برده و حتی شکوفا شدند.

  • ۱- اعلام مقدار واقعی آب موجود، به مردم
  • ۲- توانمند سازی مردم در صرفه‌جویی آب
  • ۳- انجام صرفه‌جویی آب از نقاط غیرقابل‌انتظار

۱- اعلام مقدار واقعی آب موجود، به مردم

به مردم بگویید که حقیقتا چقدر آب دارند. به منظور حل یک مشکل، ما باید اول به وجود آن اذعان کنیم. و زمانی که مسئله آب مطرح است، مردم به راحتی میتوانند آن را نادیده بگیرند و بگویند مادامی که آب از شیر بیرون می آید، همه چیز تا ابد رو به راه است.

اما بعضی کشورهای هوشمندِ خشک تمهیدات ساده و خلاقانه ای را اتخاذ کرده‌اند تا اطمینان یابند که شهروندان، جامعه‌ها و شرکت‌هایشان متوجه میزان خشکی سرزمینشان بشوند.

تابلوهای تبلیغاتی الکترونیکی برای اعلام آب باقی مانده

پیشتر در سال جاری وقتی در کیپ تاون بودم، تابلوهای تبلیغاتی الکترونیکی را در بزرگراه‌ها دیدم، که نشان می‌داد چقدر آب برای شهر باقی مانده است. ممکن است که این ایده را از استرالیا اقتباس کرده باشند زمانی که این کشور با یکی از بدترین خشکسالی‌های تاریخ کشور مواجه شد از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۹. سطح آب در ملبورن تا ظرفیت بسیار پایین یعنی تقریبا ۲۶ درصد تنزل پیدا کرد.

اما مسئولان شهری بر سر مردم فریاد نکشیدند. از آن ها نخواستند تا آب مصرف نکنند. آن‌ها ازتابوهای تبلیغاتی الکترونیک استفاده کردند تا مقدار آب موجود را برای تمامی شهروندان در سطح شهر نشان دهند. با صداقت به مردم می‌گفتند که واقعا چقدر آب دارند، و مسئولیت را به خودشان واگذار می کردند.

نصب بشکه‌های مخصوص جمع‌آوری آب باران در خانه‌ها

در انتهای خشکسالی، این قضیه حسی از اضطرار و همچنین حس تعلق به جامعه ایجاد کرده بود. نزدیک یک نفر از هر سه شهروند ملبورن در نصب بشکه‌های مخصوص جمع‌آوری آب باران در خانه‌هایشان، سرمایه گذاری کرده اند.

اقدامات شهروندان تنها به نصب این بشکه‌ها محدود نشد. با کمک مدیران شهری، آن ها توانستند کاری کنند که حتی موثرتر هم بود.

۲- توانمند سازی مردم در صرفه‌جویی آب

ملبورن از مردم خواست تا مصرف آب در خانه را کاهش دهند. و یکی از راه‌های این کار، کاهش زمان دوش گرفتن است. اگرچه، مصاحبه‌ها نشان داد که بعضی از مردم، بخصوص زنان، در این روش صرفه‌جویی چندان راسخ نبودند. بعضی ها صادقانه گفتند: «دوش گرفتن فقط برای نظافت نیست. بلکه مثل یک مأمن است. جایی است که برای آرامش می‌رویم، نه فقط برای شست‌وشو.

ارائه سردوش های رایگان مخصوص کاهش فشار آب در حمام

پس شهر شروع کرد به ارائه سردوش‌های رایگان مخصوص کاهش فشار آب. بعد عده‌ای شکایت کردند که سردوش‌ها ظاهر بدی دارند یا این‌که به حمام‌هایشان نمی‌آیند. خب چیزی که من دوست دارم اسمش را بگذارم «تیم سردوش» یک رگلاتور کوچک جریان آب کوچک ساخت که قابلیت نصب بر سردوش‌های موجود را داشت.

و با آنکه زیبایی سردوش خیلی برای من مهم نیست، خیلی خوشحالم از این که این تیم تسلیم نشد و در عوض به یک راه حل ساده و یگانه رسید تا مردم را در صرفه‌جویی آب توامند کند.

ظرف مدت چهار سال، بیش از ۴۶۰ هزار سردوش تعویض شد. هنگامی که تنظیم‌کننده کوچک معرفی شد، بیش از صد هزار سفارش انجام شد. ملبورن موفق شد تا تقاضای آب سرانه را تا ۵۰ درصد کاهش دهد.

نرم افزار ابزار قهرمانان تجارت برای شرکت ها

در امارات متحده عربی، دومین کشور خشک جهان، مقامات در سال ۲۰۱۰ چیزی را طراحی کردند که آن را «ابزار قهرمانان تجارت» نامیدند. هدفش انگیزه دادن و توانمند کردن کسب‌وکارها برای کاهش مصرف آب و انرژی بود. این نرم‌افزار عملا به شرکت ها یاد می‌داد که چگونه سطح آب مصرفی موجود خود را اندازه گیری کنند.

و شامل راهنمایی‌هایی برای کمک به آنان در کاهش این سطح بود. و موثر واقع شد. صدها سازمان این نرم‌افزار را دانلود کردند. و برخی عضو آن چیزی شدند که نامش را گذاشتند «شرکت شبکه قهرمانان». جایی که شرکت ها میتوانند به صورت داوطلبانه وارد چالشی شوند با هدف کاهش سطح مصرف آب خود در حد اهداف فعلی در ظرف یک سال.

شرکت‌هایی که این چالش را کامل کردند به صورت میانگین ۳۵ درصد آب صرفه جویی کردند و یک شرکت، برای مثال، تمهیدات صرفه‌جویی آب را تا جای ممکن در فضای اداری خود اجرا کرد. این شرکت تمامی سیفون‌ها، شیرهای آب، سردوش‌ها، و هر چیزی که فکرش را بکنید، جایگزین کرد.

اگر مصرف آب را کاهش می‌داد، عوضش می‌کرد، در نهایت مصرف آب کارمندان خود را به نصف کاهش داد. توانمندکردن افراد و شرکت‌ها در صرفه‌جویی آب، حیاتی است اما کافی نیست. کشورها باید فراتراز وضع موجود را در نظر بگیرند و اقداماتی در سطح کشور را انجام دهند تا در آب صرفه جویی شود.

۳- انجام صرفه‌جویی آب از نقاط غیرقابل‌انتظار

سنگاپور هشتمین کشور کم‌آب درجهان است. این کشور تقریبا برای ۶۰ درصد از نیاز خود به آب به واردات وابسته است. این کشور یک جزیره خیلی کوچک است. و بنابراین احتیاج دارد تا برای جمع‌آوری باران از فضای ممکن استفاده حداکثری کند.

ساخت مارینا باراژ، اولین مخزن آب شهر در سنگاپور

بنابراین در سال ۲۰۰۸، مارینا باراژ را ساختند. این اولین مخزن آب شهری است که در وسط شهر ساخته شده است. این بزرگترین آب‌انبار در کشور است و اندازه‌اش تقریبا یک ششم سنگاپور است. نکته شگفت‌انگیز درباره مارینا باراژ این است که طوری ساخته شده است تا از اندازه بزرگ و موقعیت غیرمنتظره و در عین حال مهمش، حداکثر استفاده بشود.

marina_barrageپل
marina_barrageپل

این مخزن سه منفعت باارزش برای کشور دارد:

  • ۱- ذخیره آب سنگاپور را تا ۱۰ درصد افزایش داده،
  • ۲- از نواحی پست اطراف خود در مقابل سیل محافظت می‌کند چون با دریا ارتباط دارد.
  • ۳- یک جاذبه زیبای سبک زندگی نیز به شمار می‌آید، و میزبان بسیاری از رویدادها است، از نمایشگاه‌های هنری تا جشنواره‌های موسیقی، و دونده‌ها، دوچرخه سواران، و جهانگردان را از همه جا به خود جلب کرده است.

 

سه درس از کشورهای کم آب

هر ابتکار عملی لازم نیست که زیبا هم باشد، یا حتی قابل دیدن باشد. خانه اول من اردن، این را درک کرده که کشاورزی بیشترین میزان آب شیرین کشور را مصرف می‌کند. آن‌ها واقعا می خواستند کشاورزان را تشویق کنند به پرورش محصولاتی که به آب کمتر نیاز دارند.

برای انجام این کار، کشاورزی محلی تمرکزش را بر نخل‌های خرما و تاکستان انگور بیشتر کرده است. این دو نسبت به بسیاری از میوه‌ها و سبزیجات دیگر در مقابل شرایط خشک مقاوم‌ترند. و همزمان، هردو چه از نظر محلی و چه بین‌المللی، محصولاتی باارزش به حساب می‌آیند.

مردم محلی در نامیبیا، یکی از بایرترین کشورهای آفریقای جنوبی، از سال ۱۹۶۸ آب بازیافتی می‌نوشند. خیلی‌ها ممکن است بگوینده کشورهای متعددی آب را بازیافت می‌کنند. من هم می‌گویم درست است. اما کشورهای کمی آن را برای نوشیدن استفاده می‌کنند.

عمدتا به این دلیل که مردم دوست ندارند فکر کنند که آب توالت‌هایشان به شیرهای آب راه یابد. اما نامیبیا استطاعت اینگونه فکرکردن را نداشت. آن ها برای ذخیره آب به عمق نگاه کردند. آن‌ها اکنون نمونه‌ای عالی هستند از این که چطور کشوری فاضلاب را در حد استاندارد نوشیدن تصفیه می‌کند، تا کمبود آب خود را کاهش دهد.

و در مورد نامیبیا، آب نوشیدنی بیش از ۳۰۰ هزار شهروند در پایتخت را فراهم کند.

استفاده از راهکارها، قبل از بحران شدید آب

همانطوری که کشورهای سابقا غنی از آب به سرزمین‌های کم‌آب بدل می‌شوند، به نظر من نباید وقت را تلف کنیم تا چرخ را از نو اختراع کنیم. فقط کافی است به اقداماتی که کشورهای کم‌آب کرده اند نگاه کنیم، راهکارها معلوم است. اکنون این تنها به خود ما بستگی دارد تا دست به کار شویم.

 

 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

19 + 20 =