فعالیت هایی با تاثیر مثبت و قوی روی مغز

چه می شود اگر به شما بگويم چيزهايی هستند که الان می توانيد با انجام آن ها يک تاثير مثبت و فوري روی مغزتان که شامل حوصله و تمرکزتان می شود داشته باشيد؟ و چه می شود اگربگويم اين تاثيرات مشابه می توانند درحقيقت برای مدتی طولانی باقی بمانند و مغز شما را از شرايط مختلف مثل افسردگی، بيماری آلزايمر يا زوال عقل مراقبت کنند. انجامش می دهيد؟ بله!

ورزش کردن بهترین فعالیت برای مغز!

دارم درمورد تاثيرات قدرتمند فعاليت هاي جسمي صحبت مي کنم. به طورساده اي تکان دادن بدنتان، مزايايی فوری، طولانی مدت و ايمن براي مغزتان دارد. که مي تواند براي مابقی زندگيتان باقی بماند.

خب کاري که می خواهم امروز به عنوان يک پروفسور اعصاب انجام بدهم اين است که داستانی درمورد طريقه استفاده از فهم عميقم از علم اعصاب برايتان بگويم، که اساسا آزمايش‌هايی روی خودم انجام دادم که باعث شد به علمی پايه ای دست پيدا کنم که چرا امروزه ورزش کردن دگرگون کننده ترين چيزی است که می توانيد برای مغزتان انجام دهيد.

حالا،به عنوان يک عصب شناس، می دانم مغزهای ما، که چيزي است که الان درسرهای ما قرار دارد، پيچيده ترين ساختارشناخته شده توسط بشر است. اما اين يک چيز است که درمورد مغز می گوييم، و چيزهای ديگرهم هست که ببينيم.

لوب-های-مغز
لوب-های-مغز

دو منطقه کليدی در مغز

خب اين يک مغز واقعی و محافظت شده از انسان است. و قرار است که دو منطقه کليدی که قصد داريم امروزدرمورد آن ها صحبت کنيم را نشان بدهد.

اولين منطقه قشر لوب پيشانی است، دقيقا پشت پيشانی شما، براي چيزهايی مثل تصميم گيری، تمرکز، توجه و شخصيت تان مهم و ضروری است.

دومين منطقه کليدي در لوب گيجگاهی که اينجا نشان داده شده، واقع شده است. شما دو لوب گيجگاهي در مغزتان داريد، چپ و راست، ودر عمق لوب گيجگاهي يک ساختار کليدي و ضروری براي توانايی شکل دادن و حفظ کردن حقايق و اتفاقات جديد در حافظه بلند مدت وجود دارد. و آن ساختار هيپوکمپوس(قسمتي از ليمبيک) ناميده مي شود.

ساختار هيپوکمپوس مغز

خب من هميشه مسحور هيپوکمپوس بوده ام. چطور است که اتفاقی که براي يک لحظه به طول انجاميده، مثل لحظه ای که اولين فرزندتان متولد شده، خاطره ای را شکل می دهد که مغزتان را به مدت يک عمر دچار تغيير مي کند؟

اين چيزي است که می خواهم بدانم. می خواستم شروع کنم و فعاليت يکی از سلول های مغزی در هيپوکمپوس را هنگامی که موضوعات در حال شکل دادن خاطرات جديد بودند را ثبت کنم.

و ضرورتا تلاش کنم و رمزگشايی کنم از اينکه آن انفجارات مختصر الکتريکی که از برقراری ارتباط نورون ها باهم ايجاد می شود، چگونه آن انفجارات مختصر به ما اجازه می دهد يک خاطره جديد را شکل بدهيم يا اينکه ندهيم.

تحقیق درباره تاثيرات ورزش روی مغز

اما در سال های اخير، چيزهای بسيار غيرمعمولی درعلم انجام داده ام. به عنوان يک پروفسور اعصاب، تصميم گرفتم به کلی برنامه تحقيقاتم را تغيير بدهم. چون با چيزی مواجه شدم که شگفت انگيز بود، با پتانسيل اين که بسياری از زندگی هايی را که بايد مطالعه کنم را تغيير بدهد.

من تاثيرات دگرگون کننده ورزش را بر روی مغز کشف و تجربه کردم. و آن را به شيوه اي کاملا تصادفي انجام دادم. درحقيقت در اوج کارهايي که انجام می دادم بودم. اطلاعات به ذهنم می رسيدند، در حال معروف شدن برای تمامی اين کارها در رشته ام بودم.

فرار از تنهایی و شروع به باشگاه رفتن

و داشت عالی پيش مي رفت. از نظر علمی عالی بود. اما وقتی سرم را از در آزمايشگاهم بيرون آوردم. متوجه چيزي شدم. من هيچ زندگی اجتماعی نداشتم. وقت زيادی را براي گوش دادن به آن سلول های مغزی در يک اتاق تاريک و تنهايی صرف مي کردم.

هرگز بدنم را هم حرکت نمی دادم. چند کيلو وزن اضافه کرده بودم. و درحقيقت، سال های زيادی طول کشيده بود تا متوجه آن بشوم، درواقع سياه بخت بودم. و نبايد می بودم. تنهايي رفتم به قايق رانی در رودخانه، چون هيچ زندگی اجتماعی نداشتم.

و برگشتم، فکر کردم، “اوه، خدای من، من ضعيفترين شخص در آن مسافرت بودم.” با يک نتيجه برگشتم. گفتم،”هرگز قرار نيست احساسی مثل ضعيفترين شخص در يک قايقرانی رودخانه داشته باشم.”

و آن چيزی بود که باعث شد به باشگاه بروم. و با رفتن به تمام کلاس های ورزشی باشگاه روی شخصيت درجه يک خودم تمرکز کنم. همه چيز را تجربه کردم. به کلاس های کيک‌بوکس، يوگا، و ايروبيک رفتم و در ابتدا خيلی سخت بودند.

اما چيزی که متوجه شدم اين بود که بعد از هر تمرين سنگين و معرقی که انجام می دادم حالت بسيار خوب و انرژی مضاعفی داشتم. و اين چيزی بود که من را وادار به باشگاه رفتن می کرد. بسيارخب، احساس قدرتمندتر شدن می کردم. احساس بهتری داشتم، حتی آن چند کيلو اضافه وزن را هم سوزاندم.

بهبود فعالیت های مغزی بعد از تمرینات ورزشی

بهبود-عملکرد-مغز-بعد-از-ورزش
بهبود-عملکرد-مغز-بعد-از-ورزش

و حالا، به سرعت يک سال ونيم است که اين برنامه ورزش منظم را دارم وچيزی را فهميدم که واقعا باعث برخاستن و توجه کردنم شد.

روی ميزم نشسته بودم، و يک پروژه تحقيقاتي را می نوشتم، و يک فکر به ذهنم خطور کرد که قبلا هرگز فکرش را هم نکرده بودم. و آن فکر اين بود، “هی! امروز پروژه هاي تحقيقاتی خيلی خوب پيش ميره.”

و همه ی دانشمندان؛ آره، همه ی دانشمندان می خنديدند وقتی که آن را می گفتم، چون که پروژه ها هيچ وقت خوب پيش نمی رفت.

خيلی سخت است، هميشه خودت را تحت فشار و مضيقه قرار می دهی، و تلاش می کنی با ايده ای پيروز و يک ميليون دلاری وارد عمل بشوی. اما فهميدم که پروژه های تحقيقاتی عالی پيش می رفتند، چون که قادر به تمرکزکردن و حفظ حواسم بيشتر از قبل بودم.

و حافظه بلند مدتم چيزهايی که در آزمايشگاهم مطالعه کرده بودم بهتر به نظرم می رسيدند. زمانی که آن را کنار هم میگذاشتم.

شايد تمام آن ورزشی که به زندگيم اضافه کرده بودم داشت مغزم را متحول می کرد، شايد آزمايشی روی خودم انجام داده بودم که حتی ازآن اطلاعی نداشتم. خب به عنوان يک عصب شناس کنجکاو، به سوابق تحقيقاتی سر زدم تا ببينم مي توانم چه چيزی در مورد اطلاعاتی که از تاثير ورزش بر روی مغز داريم، پيدا کنم.

چيزی که پيدا کردم سوابقی روبه رشد و هيجان انگيز بود که ضرورتا تمام چيزهايی که درخودم متوجه آن شده بودم را نشان می داد. حالت بهتر، انرژی بهتر، حافظه بهتر، توجه بهتر. و هرچه بيشتر ياد گرفتم، بيشتر متوجه شدم که ورزش چه قدر قدرتمند بود.

سه دلیل مهم برای اثبات تاثیر مثبت ورزش بر روی مغز

که درنهايت باعث شد تصميم بزرگی بگيرم که کاملا تمرکزم را روی تحقيقات عوض کرد. و اکنون، بعد از سال ها تمرکز

تاثیر-ورزش-روی-عملکرد-مغز
تاثیر-ورزش-روی-عملکرد-مغز

کردن بر روی اين سوال، به اين نتيجه رسيدم: که ورزش دگرگون کننده ترين چيزی است که امروزه می توانيد برای مغزتان انجام دهيد به خاطر سه دليل زیر:
۱- تاثيرات فوری بر روی مغز
۲- بهبود عملکرد حواس
۳- تاثيرات محافظتی ومراقبتی

 

۱- تاثيرات فوری بر روی مغز

ورزشی که انجام می دهيد بلافاصله سطوح انتقال دهنده های عصبی مثل دوپامين، سروتونين و نورآدرنالين را افزايش می دهد. که باعث بهبود يافتن حال‌تان دقيقا بعد از ورزش می شود، دقيقا چيزي که من احساس می کردم.

آزمايش‌های من نشان داد، که يک تمرين می تواند توانايی تان را برای تمرکز حواس بهبود ببخشد، و آن بهبود تمرکز برای حداقل دوساعت طول خواهد کشيد.

درنهايت، مطالعات نشان دادند که يک تمرين زمان واکنش شما را بهبود خواهد داد که اساسا به اين معناست که شما در گرفتن فنجانی که از اوپن پايين می افتد سريع تر عمل خواهيد کرد، که خيلی خيلی مهم است.

اما اين تاثيرات فوری گذرا هستند، و دقيقا بعد از تمرين به شما کمک می کنند. کاری که می کنيد چيزي است من انجام دادم رژيم غذايی ورزشی تان را عوض کنيد، عملکرد قلبی تان را افزايش بدهيد، تا به تاثيرات بلند مدت برسيد.

و اين تاثيرات به اين علت بلند مدت هستند که ورزش درحقيقت آناتومی، فيزيولوژی و عملکرد مغز را تغيير مي دهد. بيايد با منطقه مورد علاقه من، هيپوکمپوس، شروع کنيم.

هيپوکمپوس، يا ورزش در واقع سلول های مغری جديد می سازد، سلول های مغزی جديد در هيپوکمپوس، حجم آن را افزايش می دهند، همچنين حافظه بلند مدت تان را بهبود می بخشند.

۲- بهبود عملکرد حواس

رايج ترين يافته ها در مطالعات علوم اعصاب، با توجه به تاثيرات بلند مدت ورزش، نشان می دهد که ورزش وابسته به لوب پيشانی شما باعث بهبود عملکرد حواس می شود. فقط تمرکز و توجه بيشتری کسب نمی کنيد، بلکه حجم هيپوکمپوس هم به خوبی افزايش می يابد.

و در نهايت، نه تنها تاثيرات فوری بر روی حوصله تان را با ورزش کسب می کنيد بلکه برای مدت زيادی هم باقی می مانند. بنابراين توسعه های طولانی مدت را با وجود آن انتقال دهنده های خوب کسب می کنيد.

۳- تاثيرات محافظتی ومراقبتی

اما حقيقتا، دگرگون کننده ترين چيزی که ورزش انجام می دهد تاثيرات محافظتی ومراقبتی است که بر مغزتان می گذارد. اينجا می توانيد مغزتان را مثل يک ماهيچه در نظر بگيريد. هرچه بيشتر تمرين کنيد، هيپو کمپوس و لوب پيشانی تان بزرگتر و قوی تر مي شوند.

چرا اين موضوع مهم است؟ چون که لوب پيشانی و هيپو کمپوس دو منطقه ای هستند که نسبت به بيماری های نوروژنتيکی و کاهش شناخت در پيری بسيار حساس هستند.

خب با افزايش ورزش در طول زندگی تان، لازم نيست به درمان بيماری های زوال عقل يا آلزايمر بپردازيد، بلکه کاری که قصد انجام آن را داريد اين است که قوی ترين و بزرگترين هيپوکمپوس و لوب پيشانی را بسازيد بنابراين مدت بيشتری برای اين بيماری ها تا بتوانند اثری داشته باشند لازم است.

ازاين رو، می توانيد ورزش را به عنوان يک مستمری بازنشستگی قدرتمند برای مغزتان در نظر بگيريد، درسته؟ و اين حتی بهتر هم هست، چون که رايگان است.

برای کسب این توانایی ها در مغز به چه مقدار ورزش لازم است؟

خب اما نکته قابل بحث آنجاست که همه می گويند، “جالب به نظر می رسد، وندی، اما واقعا می خواهم يک چيز را بدانم. و اين هست که، فقط به من بگو حداقل مقدار ورزشی که برای کسب کردن اين تغييرات لازم دارم چه قدر است.”

سه تا چهار جلسه ۳۰ دقیقه ای در هفته

می خواهم جواب آن سوال را به شما بگويم. اولش، يک خبر خوب: لازم نيست به يک ورزشکار سه گانه برای کسب آن اثرات تبديل شويد. طبق حسابی سرانگشتی در يک هفته سه تا چهار مرتبه ورزش يا جلسه تمرين حداقل به مدت سی دقيقه لازم داريد، و می توانيد ورزش های هوازي هم وارد آن کنيد. آن ضربان قلب شما را بالا می برد.

نیازی به باشگاه رفتن نیست!

و خبر خوب اين است که لازم نيست حتما به باشگاه برويد و يک عضو خيلی پرهزينه از باشگاه بشويد. نوعی پياده روی سرعتي(هوازي) در اطراف ساختمان ها به برنامه تان اضافه کنيد. پله ديديد، از آن بالا برويد. و خلاء قدرت می تواند به خوبی کلاس های ورزش هوازی که قرار است در باشگاه انجام دهيد باشد.

بنابراين من ازکشف زوايای حافظه به تمرين های تقويت کننده آن رسيدم. از داخلی ترين فعاليت های مغزی، به تلاش برای فهميدن چگونگی تاثير ورزش بر بهبودی عملکرد مغزی مان رسيدم، و اکنون هدفم درآزمايشگاهم اين هست که فراتر از آن حساب سرانگشتی که به شما دادم بروم؛ سه تا چهار مرتبه در هفته، سی دقيقه.

به دنبال یک نسخه بهینه متناسب برای هر فرد

می خواهم يک نسخه بهينه از ورزش برای شما، در سن شما، در سطح اندام شما، برای زمينه های ژنتيکی شما پيدا کنم تا امروز تاثيرات ورزش را به حداکثر برسانم و همچنين به بهترين نحو مغزتان را بهبود ببخشم و از مغزتان برای مابقی زندگی تان مراقبت کنم.

اما اين چيزی است که در مورد ورزش کردن می گوييم ولی انجام دادن آن چيزی ديگر است. بنابراين قصد دارم به عنوان يک مربی ورزشي تأييد شده از قدرتم استفاده کنم و از همه شما بخواهم که برخيزيد.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

20 + one =