بیش-فعالی-چیست؟
بیش-فعالی-چیست؟

تعریف بیش فعالی

یک راه خوب برای درک بیش فعالی این است که آنچه را که نیست، تعیین کنید. بیش فعالی یک وضعیت بیولوژیکی است که باعث می شود بسیاری از کودکان به نشستن و تمرکز روی آورند.

بیش فعالی یکی از شایع ترین بیماری مغزی در کودکان است، درصد ابتلا به بیش فعالی در پسران نسبت به دختران بیشتر است.

مناطق مختلفی از مغز وجود دارد که توانایی کودک شما برای تمرکز را کنترل می کند. این مناطق ممکن است در کودکان مبتلا به بیش فعالی کمتر فعال باشند و به آرامی رشد کنند.

بهترین شواهد برای این بیماری در قسمت جلو مغز یا لبه جلویی وجود دارد که می تواند تعادل شیمیایی برخی از قسمت های مغز را از بین ببرد. همچنین می تواند توضیح دهد که چرا فرزند شما ممکن است اجتماعی تر از همسالان خود نباشد.

علائم بیش فعالی ممکن است با گذشت زمان تغییر کند، اما بیش فعالی یک شرایط مادام العمر است ولی این بدان معنا نیست که فرزند شما نمی تواند خوشحال و موفق باشد. با استفاده از بسیاری از راهبردهای موثر و گزینه های درمان، شما می توانید سعی کنید علائم فرزندتان را مدیریت کنید.

بچه ها (و خانواده ها) همه متفاوت هستند، بنابراین همه گزینه ها برای شما کار نخواهد کرد. طول می کشد تا ببینید چه چیزی مناسب فرزند و خانواده شماست. اما پیدا کردن استراتژی های مناسب و دیدن بهبود می تواند اعتماد به نفس همه را افزایش دهد.

انواع بیش فعالی (ADHD)

انواع-بیش-فعالی
انواع-بیش-فعالی

سه نوع بیش فعالی وجود دارد:

۱- بیش فعالی اغلب همراه با پرخاشگرایی-تکانشی

کودکان مبتلا به این نوع بیش فعالی احساس نیاز به حرکت مداوم دارند و آنها با کنترل تحرک مبارزه می کنند.

۲- بیش فعالی اغلب همراه با بی توجهی و بی دقتی

کودکان مبتلا به این نوع بیش فعالی به راحتی حواسشان پرت می شود اما مشکلاتی مثل تکانشگری یا پرخاشگری ندارند. این نوع از بیش فعالی اختلال نقص توجه (یا ADD) نامیده می شود.

۳- بیش فعالی ترکیبی از پرخاشگری و بی توجهی

این شایع ترین نوع از بیش فعالی است. كودكانی كه این علائم را نشان می دهند، تمام علائم تشریح شده در بالا را نشان می دهند.

عوامل بیش فعالی

محققان علت دقیق بیش فعالی را نمی دانند، اما آنها عواملی را شناسایی کرده اند که نشان می دهد این وضعیت بیولوژیکی مبتنی بر مغز است.

دانستن دلیلی پزشکی برای اینکه چرا کودک شما دائما صحبت می کند یا نمی تواند خیالبافی نکند، می تواند به شما کمک کند تا از روش های مختلف برای درمان استفاده کنید.

علل احتمالی بیش فعالی عبارتند از:

عوامل-بیش-فعالی
عوامل-بیش-فعالی

۱- ژن ها و وراثت

مطالعات نشان می دهد که بیش فعالی ممکن است ژنتیکی باشد. اگر درکودک بیش فعالی تشخیص داده شود، به احتمال زیاد یکی از والدین نیز در کودکی به بیش فعالی مبتلا بوده است، حتی اگر هرگز تشخیص داده نشده باشد.

همچنین ۳۵ درصد از کودکان مبتلا به بیش فعالی دارای والدین یا خواهر و برادرانی هستند که دارای این اختلال مغزی هستند.

۲- تفاوت در مغز

بعضی از مناطق مغز ممکن است در سرعت های پایین رشد کنند یا کمتر در کودکان مبتلا به بیش فعالی فعال شوند. دکتر جان هاپکینز می گوید که در بچه های مبتلا به بیش فعالی سطح شیمیایی دوپامین مغز پایین است، دوپامین در تنظیم خلق و خوی، حرکت و توجه نقش دارد.

۳- عوامل محیطی

قرار گرفتن در معرض الکل و سیگار کشیدن قبل از زایمان می تواند احتمال ابتلا به بیش فعالی را افزایش دهد، همچنین قرار گرفتن در معرض سطوح بالای سرب در دوران ابتدایی و دوران کودکی نیز در ابتلا به بیش فعالی موثر است.

شواهدی از تاثیر شکر یا نوع خاصی از مواد غذایی در ابتلا به بیش فعالی وجود ندارد و ملزم به تحقیقات بیشتر در این زمینه است.

۴- آسیب مغزی

مطالعات اخیر نشان می دهد که آسیب های مغزی مثل ضربه مغزی و تومورهای مغزی منجر به عدم تمرکز و توجه می شود.

علائم بیش فعالی چیست؟

شما ممکن است نگران برخی از رفتارهای فرزند خود باشید. هنگامی که علائم بیش فعالی را تشخیص می دهید، میتوانید زودتر و بهتر برای درمان کودک اقدام نمایید.

مشاهده و یادداشت برداری از رفتارهای کودک و به اشتراک گذاشتن آنها با پزشک و یا معلم کودک از اولین گام های کلیدی برای پیدا کردن بهترین درمان ها، استراتژی ها و پشتیبانی ها است.

اگر معلم فرزند شما برای اولین بار به نگرانی ها و مشاهدات اشاره داشته باشد، سعی کنید پذیرا باشید.

علائم-بیش-فعالی
علائم-بیش-فعالی

علائم بیش فعالی به سه دسته تقسیم می شوند: عدم توجه ، تکانشی و ناتوانی. برای اینکه کودک شما با اختلال بیش فعالی کم توجه شود، علائم باید حداقل شش ماه در کودک وجود داشته باشند.

۱- علائم عدم توجه

  • کودک گیج و بدون تمرکز هست و به حرف ها گوش نمی کند.
  • به سختی تمرکز می کند و به سرعت از یک فعالیت به سوی دیگر می رود.
  • با یک فعالیت بی حوصله می شود مگر اینکه بسیار لذت بخش باشد.
  • مبارزه برای سازماندهی و به پایان رساندن وظایف خود.
  • در یادگیری چیزهای جدید و دستورالعمل ها دچار مشکل می شود.

۲- علائم تکانشی

  • بی تردید و در انتظار نوبت است.
  • کارهای نا مناسب از خود نشان می دهد و حرف زدن افراد را قطع می کند.
  • به احساسات و موقعیت های احساسی واکنش نشان می دهد.عواقب کارهای او نمی دانید.

۳- علائم ناتوانی

  • به طور مداوم صحبت می کند.
  • حتی در هنگام نشستن بدون توقف حرکت می کند.
  • به سرعت و مرتب حرکت می کند.
  • بی قرار است و همه چیز را برمی دارد و با آن بازی می کند.
  • به سختی سر میز شام می نشیند و سایر فعالیت هایش آرام است.

تشخیص بیش فعالی در مقطع دبستان و راهنمایی

والدین اغلب نشانه های بیش فعالی را قبل از رفتن کودک به مدرسه متوجه نمی شوند. دکترجان هاپکینز در این باره می گوید که کودکان مبتلا به علائم اصلی، ناراحتی و بی توجهی آنها معمولا در دوران تحصیل و در مقطع راهنمایی تشخیص داده می شوند.

کودکان مبتلا به بیش فعالی شدید و کنترل ضعیف بیشتر احتمال دارد در مقطع پیش دبستانی تشخیص داده شوند.

آکادمی آمریکایی کودکان توصیه می کند تشخیص بیش فعالی تا زمانی که کودک حداقل ۴ ساله باشد توصیه نمی شود. تشخیص این بیماری در کودکان با سن کم بسیار سخت است.

گیرنده های کلیدی

  • بیش فعالی وضعیت بیولوژیکی مبتنی بر مغز است.
  • بیش فعالی یک شرایط مادام العمر است، اما درمان و استراتژی هایی وجود دارد که می تواند به درمان علائم کمک کند.
  • با کمک و درک، کودک یاد می گیرد بیش فعالی خود را مدیریت کند و بیشترین توانایی ها و استعدادهای خود را به دست آورد.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

3 + 20 =